وقتی که تمام درها را بسته می بینی
وقتی که با هر کلامی قلبی را می آزاری
وقتی که در میان دیوار های تکرار حبس می شوی
و هر چه گامهایت را بلند تر برمیداری سریعتر به نقطه ی اول بازمیگردی !
چشمانت را می بندی و آرزو می کنی که کاش...
کاش هرگز "بزرگ" نمی شدی
و هنوز همان کودک معصومی بودی
که زیبا ترین ترانه ی زندگیش صدای لالایی مادر بود
وعمیقترین زخم وجودش همان خراش همیشگی روی زانو
و آرزوهایش به بزرگی یک جعبه مداد رنگی ...
چشمانت را می بندی و رویای تاریک پشت این پلکهای خسته را از هر نوری زیبا تر می یابی
وآرزو می کنی که کاش هرگز "بزرگ" نمی شدی...
آدمک آخر دنیاست بخند
آدمک مرگ همینجاست بخند
آن خدائی که بزرگش خواندی
به خدا مثل تو تنهاست بخند
نمیـــــــــــــدونم از کجا شــــــــــــــــــــروع کنم قـــــــــــــصه تلخ ســــــــــــادگیمـــــــــو...
نمیــــــــــــدونم چرا قســـــــــــــمت میکنــــــــــم روزهـــــــای خوب زندگیــــــــــمو...
چرا تو اول قصــــــــه همه دوســــتم میــــــــدارن وسط قصه میــــــشـــه سر بســـــرم میزارن
تا میخواد قصــــه تموم بشه هــــمه تنــــهام میزارن ..میتونم مــــثه همه دورنــــگ باشـــم دل نبــــازم.
میـــــــتونم مثه همه یه عــــــــــشق بادی بـــــــسازم بایک نیــــش زبون بتـــــرکه خـــــــراب بشه
تا بیان جمــــــش کن حـــباب دل ســــراب بشــــه..میتونم بازی کــــنم با احـــــساس وعشق کـــسی
میتــــونم درســـــت کنم ترس دل ودلو اپســــی..میـــتونم دروغ بگـــم تا خودمـــو شــــیرین کنـــم ..
میتونم پشــت دلا قایم بشــم کمین کنم ولی با این هــمه منم بازمثه اونام یه دروغــگو میشم ورد زبونا..
یه نفر پیدا بــــشه به من بگه چـیکار کنم ..با چه تیــــــــری اونی که دوســـــــش دارم شیــــــــکار کنم ..
من باید از چی بفهمـــم چه کسی دوســـم داره توی دنـــیا اصلا عشـــــــق واقعــــــــی وجــــــــود داره ..
جز تو هیچــــکسی ...درد عاشــــقی... .غصــــهای من ...خنــــــدهای منو ...لحظــــهای منو ...گریــــــهای منو ...ندیده
نشـــــنیده و وقتــــی تو نیســــتی من میــــــشم بین این ادمـــــــــها غریبـــــــه گم میـــــــــشم ..دنبال تو ..
